Jezus powiedział do swoich uczniów: Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim.

Środa, X Tydzień Zwykły (Mt 5,17-19)

Dzisiaj panuje moda na rozmywanie rzeczywistości! W dramatyczny sposób wybrzmiało to na tegorocznej Lednicy, gdzie ci, którzy nie powinni w ogóle się tam znaleźć, a ci, którzy ich zapraszali nigdy tego nie powinni zrobić, zabrali się za zmienianie Bożego prawa. Stwierdzenie, że „praw Bożych jest wiele” godzi w to Prawo, które jest jedno i niezmienne! Żal – jak mawia młodzież! Z błogosławieństwem +, ks. Michał scj.

Jezus powiedział do swoich Apostołów: Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy! Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie! Nie zdobywajcie złota ani srebra, ani miedzi do swych trzosów. Nie bierzcie na drogę torby ani dwóch sukien, ani sandałów, ani laski! Wart jest bowiem robotnik swej strawy. A gdy przyjdziecie do jakiegoś miasta albo wsi, wywiedzcie się, kto tam jest godny, i u niego zatrzymajcie się, dopóki nie wyjdziecie. Wchodząc do domu, przywitajcie go pozdrowieniem. Jeśli dom na to zasługuje, niech zstąpi na niego pokój wasz; jeśli zaś nie zasługuje, niech pokój wasz powróci do was!

Wtorek, św. Barnaby, apostoła (Mt 10,7-13)

Nie wszędzie jest miejsce dla Ewangelii, nie wszędzie da się głosić, ale Jezus mówi też jasno, że nie wszędzie trzeba głosić! Nie można bowiem rzucać pereł przed świnie, o czym uczy nas Ewangelia. To trudne… nawet niezrozumiałe. Ale Jezus nie pozwala na to, by Słowo Boże, było deptane w błocie dzisiejszego czasu! Z błogosławieństwem +, ks. Michał scj.

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami: Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni. Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi. Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni jesteście, gdy /ludzie/ wam urągają i prześladują was, i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe na was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wasza nagroda wielka jest w niebie. Tak bowiem prześladowali proroków, którzy byli przed wami.

Poniedziałek, bł. Bogumiła, biskupa (Mt 5,1-12)

Czy trudno być szczęśliwym? Nie jest łatwo! Ale z pomocą łaski jest to możliwe! Z błogosławieństwem +, ks. Michał scj.

Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał On lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie. Lecz On im odpowiedział: Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca? Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu.

Sobota, Niepokalanego Serca Maryi (Łk 2,41-51)

To serce potrafiło pomieścić nawet w pewnym sensie, po ludzku patrząc, nieposłuszeństwo Jezusa… Choć w perspektywie Jego misji miało to pozostanie w świątyni wielkie znaczenie, ale w tamtej chwili, było bardzo trudne dla Maryi i Józefa. Z błogosławieństwem +, ks. Michał scj.

Jezus opowiedział faryzeuszom i uczonym w Piśmie następującą przypowieść: Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie? A gdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła. Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia.

Piątek, Najświętszego Serca Pana Jezusa (Łk 15,3-7)

Od momentu krzyża, Jezus ilekroć wyprawia się na poszukiwania tej zagubionej owcy, zawsze wyrusza zraniony, z przebitym bokiem, z grotem w sercu… Gdy podnosi owcę na ramiona, to czuje jakby na nowo wbijaną włócznię! Stąd owca choć poraniona, nigdy nie czuje się obco na barkach Pasterza! Z błogosławieństwem +, ks. Michał scj.

Jeden z uczonych w Piśmie zblizył się do Jezusa i zapytał Go: „Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?” Jezus odpowiedział: „Pierwsze jest: Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz, Pan jest jeden. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą. Drugie jest to: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Nie ma innego przykazania większego od tych”. Rzekł Mu uczony w Piśmie: „Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznieś powiedział, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego daleko więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary”. Jezus widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: „Niedaleko jesteś od królestwa Bożego”. I nikt już nie odważył się więcej Go pytać.

Czwartek, IX Tydzień Zwykły (Mk 12,28b-34)

Cały tydzień tropienia, chwytania za słowa, szukania dziury w całym… Faryzeusze i uczeni w Piśmie nie odpuszczają Jezusowi! To co nas może ochronić przed takim stylem bycia, to tożsamość ucznia! Bliskość z Panem… Z błogosławieństwem +, ks. Michał scj.

Potem przyszli do Niego saduceusze, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli Go w ten sposób: Nauczycielu, Mojżesz tak nam przepisał: Jeśli umrze czyjś brat i pozostawi żonę, a nie zostawi dziecka, niech jego brat weźmie ją za żonę i wzbudzi potomstwo swemu bratu. Otóż było siedmiu braci. Pierwszy wziął żonę i umierając, nie zostawił potomstwa. Drugi ją wziął i też umarł bez potomstwa, tak samo trzeci. I siedmiu ich nie zostawiło potomstwa. W końcu po wszystkich umarła ta kobieta. Przy zmartwychwstaniu więc, gdy powstaną, którego z nich będzie żoną? Bo siedmiu miało ją za żonę. Jezus im rzekł: Czyż nie dlatego jesteście w błędzie, że nie rozumiecie Pisma ani mocy Bożej? Gdy bowiem powstaną z martwych, nie będą się ani żenić, ani za mąż wychodzić, ale będą jak aniołowie w niebie. Co zaś dotyczy umarłych, że zmartwychwstaną, czyż nie czytaliście w księdze Mojżesza, tam gdzie mowa „O krzaku”, jak Bóg powiedział do niego: Ja jestem Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba. Nie jest On Bogiem umarłych, lecz żywych. Jesteście w wielkim błędzie.

Środa, św. Bonifacego, biskupa i męczennika (Mk 12,18-27)

Bóg niustannie „wymyka” się naszym wyobrażeniom, by dać nam możliwość poszukiwania Prawdy! Nigdy nie zamkniemy Go w naszych pojęcia, nie zdołamy Go wyjaśnić jedynie wzorem matematycznym, jednak nie świadczy to o tym, jakoby nie istniał. Z błogosłąwieństwem +, ks. Michał scj.