"Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud!" – mówi wasz Bóg. "Przemawiajcie do serca Jeruzalem i wołajcie do niego, że czas jego służby się skończył, że nieprawość jego odpokutowana, bo odebrało z ręki Pana karę w dwójnasób za wszystkie swe grzechy". Głos się rozlega: "drogę Panu przygotujcie na pustyni, wyrównajcie na pustkowiu gościniec dla naszego Boga! Niech się podniosą wszystkie doliny, a wszystkie góry i pagórki obniżą; równiną niechaj się staną urwiska, a strome zbocza niziną. Wtedy się chwała Pańska objawi, razem ją każdy człowiek zobaczy, bo usta Pańskie to powiedziały". Wstąp na wysoką górę, zwiastunko dobrej nowiny na Syjonie! Podnieś mocno twój głos, zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem! Podnieś głos, nie bój się! Powiedz miastom judzkim: "oto wasz Bóg! oto Pan Bóg przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzę. oto Jego nagroda z Nim idzie i przed Nim Jego zapłata. Podobnie jak pasterz pasie on swą trzodę, gromadzi ją swoim ramieniem, jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie".

 

Niedziela chrztu Jezusa – obiecanego Mesjasza, kończy w liturgii czas Bożego Narodzenia. Od jutra nastanie nowy czas – okres zwykły. I właśnie dzisiaj Bóg nas do niego przygotowuje. Dalej mamy nawracać się, prostować duchowe własne ścieżki, by otworzyć serce na przyjęcie przychodzącego każdego dnia Boga. Dalej mamy głosić Jego miłość, by inni zachwycili się jedynym Bogiem, który nigdy nie przestaje walczyć o zbawienie dusz nawet najbardziej zbrukanych grzechem.